اجاره بیعوصیتارث
وقفشرکت وکالتکفالت
هبهصلححوالهعاریه
ودیعهقرضجعالهمضاربه
مساقات
مزارعهمعاوضه

تعريف قرارداد

عقد یا قرارداد عبارتست از توافق دو اراده ضروری در جهت ایجاد یک اثر حقوقی . به عبارت ساده تر هرگاه جهت به وجود آمدن یک اثر حقوقی همچون بیع ، اجاره و نظایر آن ، نیاز به تلاقی و تراضی ضروری دو اراده باشد ، عقد محقق مي شود .

قانونگذار ایران در ماده ۱۸۳ قانون مدنی عقد را چنین تعریف نموده ‌است : « عقد عبارت از این است که دو یا چند نفر در مقابل دو یا چند نفر دیگر تعهد بر امری نمایند و مورد قبول آنها باشد » بر این تعریف ایراداتی شده‌ است ، از جمله اینکه این تعریف عقود تملیکی را به واسطه حصر عقود به  تعهد طرفین در جمله  قانونگذار دربر نمی‌گیرد.

پس مي توان در تعريف عقد چنين گفت : « توافق دو انشاي متقابل به منظور ايجاد اثر حقوقي ».

قراردادها

اگر یک یا چند نفر در مقابل یک یا چند نفر دیگر به کاری تعهد کنند و این تعهد مورد قبول آنها واقع شود قرارداد گفته میشود. توافق دو یا چند نفر جزء اصلی تعریف قرارداد است، برای مثال در خرید ملک یا آپارتمان دو نفر توافق میکنند که یکی (فروشنده) ملک خود را به دیگری (خریدار) بدهد و دیگری در قبال آن پولی به فروشنده پرداخت کند.

تعريف شرکت

‏ بنا بر تعریف قانون مدنی ، شرکت عبارت است از اجتماع حقوق مالکین متعدد در شیء واحد به نحو اشاعه.

تعریف در برگیرنده مشاعات نیز می‌باشد.

بنابر مفهومی که از قانون تجارت استنباط می‌شود ، شرکت ، قراردادی است که بر اساس آن اعضا یا شرکا سود حاصل از سرمایه را تقسیم می‌کنند.

شرکت‌ها در قوانین ایران شخصیت حقوقی دارند.

انواع شرکت‌های تجاری

بر اساس ماده‌ی ۲۰ قانون تجارت اقسام شرکت‌های تجاري عبارتند از:

شرکت سهامی ( عام یا خاص )

شرکت با مسئولیت محدود

شرکت تضامنی

شرکت مختلط غیرسهامی

شرکت مختلط سهامی

شرکت نسبی

شرکت تعاونی تولید و مصرف

هر كدام از اين شركتها داراي شرايط خاص خود مي باشد و نياز مي باشد كه شركتها هر كدام داراي وكيل و حقوقدان و مشاوران حقوقي باشد كه شركتها در زمينه ي انعقاد قراردادها و تمامي مسائلي كه مربوط به شركت مي شود دچار مشكل نشود.